Córka przechodzi właśnie bunt dwulatka. O ile z histeriami przy przebieraniu, schodzeniu z placu zabaw czy ogólnym “bólem istnienia” 
jakoś sobie radzimy, o tyle nie wiemy co robić przy wsiadaniu do samochodu. Córka krzyczy, pręży się, kopie i absolutnie nie chce wsiąść do fotelika. Pokazuje na przednie siedzenia i upiera się, że chce tam siedzieć, tak jak tatuś. Oczywiście nie ulegamy i jeśli już nic nie pomaga (proszenie, przekupstwo, smoczek) to pakujemy ją niestety na siłę. Zwykle po kilkudziesięciu metrach jazdy się uspokaja, ale i tak mamy wyrzuty… Ktoś miał taki problem? Jakieś pomysły?
U nas było podobnie, o ile starszy synek uwielbiał jeździć autem od noworodka i tak mu zostało, tak młodszy niekoniecznie. Jakakolwiek podróż, nawet przez 10 minut, to był często koszmar, ciągły płacz. Zdarzało się, że do fotelika też zapinaliśmy na siłę, i tak jak mówisz, po kilku minutach młody się uspokajał. Nie pozwoliliśmy na jazdę bez pasów, bez fotelika, z przodu itd.Teraz mamy zwrot akcji, ma 19 m-cy i na hasło “jedziemy brum” biegnie po buty i od razu chce do auta wsiadać, dłuższe trasy też nam nie straszne, więc i Tobie życzę cierpliwości. Dodam, że za każdym razem podczas tej histerii z naszej strony był spokój i tłumaczenie, że jest to konieczne. Widocznie zrozumiał
U nas akurat nie ma problemu ale wiem o czym piszesz… Dzieci mojej szwagierki tak się drą…
Jednak ona niestety ustępuje. Jej syn ma 6lat i jeździ z przodu, córka ma dwa lata i zamiast w swoim foteliku jeździ obok na podstawce…
Niestety patrzę na to z wielkim bólem ale cóż… Skoro pozwoliła to teraz ma.
Rada ode mnie… Po prostu bądź nie ugieta, tłumacz, opowiadaj… Może kupcie jakąś fajną książeczkę gdzie jest pokazane że dzieci jeżdżą w fotelikach z tylu samochodu, a tylko dorośli z przodu.
Córka jeździ przodem czy tyłem? (oczywiście wiem że dzieci do lat 4 powinny jeździć tyłem, ale u nas np Hania jeździ przodem…)
Zapomniałam dodać, że my mówiliśmy dzieciom, że jak nie będą jechały w swoim foteliku i z zapiętymi pasami to może zatrzymać nas policja i wtedy dostaniemy wysoki mandat, czyli karę, a przecież nikt nie lubi kar, i to też pomogło, bo starszy nawet jak ma fotelik z przodu zapięty to krzyczy że chce do tyłu bo zauważy go policja Dzieci wiele rozumieją, nawet więcej niż nam się wydaje, i my nigdy nie ukrywamy jak jest i to skutkuje
Trzeba rozmawiać. A jak nie pomoże to niestety bunt jakoś trzeba przetrwač to minie
Tłumaczyć że nie można tak bo mandat albo że w takim razie nie jedzie skoro tak robi na mojego podziałalo ja oprócz teho zachęcałam by sam próbował wsiąść do fotelika i chwalilam gdy usiadł grzecznie mówiłam że jestem dumna ze ładnie usiadł i to podziałalo.
U nas nie ma histerii przy wsiadaniu ale jest ogólny problem z dłuższą jazdą samochodem.Nasz jest szybko niecierpliwy i już po pół godziny jazdy ma dość!Mam nadzieję,że z czasem się to polepszy.
U nas czasami jest histeria przy wchodzeniu do fotelika. Jest płacz, prężenie się, robienie mostka w tył, przy próbie posadzenia. Podczas jazdy też czasami zdarza się płacz przez większość drogi
Doskonale rozumiem, bo im starsze dziecko tym bardziej ciekawe świata. Z tyłu za wiele nie widać, a a fotelik wiadomo ogranicza aktywnośc dziecka. Myślę, że można spróbować z tyłu siedzenia zorganizować coś w rodzaju organizera do samochodu wieszanego na fotel przedni. A w nim wszystko co dziecko lubi i może mieć w podróży- jakieś gry planszowe, zabawki, książeczki.
Monikalul, mamy taki organizer z różnościami dla synka i niestety to nie pomaga.
Przy dłuższych wyprawach może robić jakieś przerwy na rozprostowanie nóg
Mój synek nie chce siedzieć w foteliku. Jazda samochodem jemu nie przeszkadza jeśli siedzi na kolanach, ale jak wsadza się jego do fotelika to dopiero się zaczyna najgorsze…
Kasaiaa1 no i właśnie o to chodzi… Raz pozwoliłaś i teraz synek wie że może, zaczyna płakać i się uginasz. Oczywiście nie mówię tego na złość Tobie, broń Boże bo nie mi oceniać ale sama pomysl jak wielkie i niebezpieczne konsekwencje łączą się z tym że synek jeździ na kolanach a nie w foteliku…
Ja siedzę z tyłu z synkiem całą drogę go zabawia, niestety czasami i tak jedziemy na pełnych syrenach. Przy wsiadaniu czasem ratuję się biszkopcikiem albo innym smakołykiem. Podczas trasy przydają się ulotki z reklamami, które można przeglądać i drzeć.
To prawda nie ma co pokazywać że np. na kolanach dziś przejedzie się bo potem już będzie problem z powrocenem do fotelika
U nas jak jedziemy w dalszą trasę to albo wybieramy pory kiedy Hania powinna mieć drzemke, zawsze w samochodzie jest pełno zabawek w ostateczności jak już nic nie pomaga to ratuje się bajkami na telefonie 
Ale tak jak pisałam wyżej, Hania lubi jeździć samochodem i zazwyczaj nie mamy problemu. Ale wiadomo… To tylko dziecko i też miewa gorsze dni
Ale nie wyobrażam sobie żeby miała wybierać gdzie będzie siedzieć… Każdy ma swoje miejsce i koniec.
Ogromnie dziękuje za odpowiedzi. Niestety nadal nic nie pomaga. “Na sucho” córka zgadza się z koniecznością siedzenia w foteliku, kiwa ze zrozumieniem głową na wszelkie historie o krzyczącym (a nawet ładującym tatusia do więzienia) policjancie, wymienia imiona wszystkich znanych dzieci, które jeżdżą fotelikiem, lecz przy dotarciu do samochodu urządza tą samą histerię: krzyki, wyginanie się, spazmy. Nawet zapięta potrafi w ciągu jazdy zsunąć z ramion pasy (mimo, że są mocno naciągnięte). Chyba, że… jedzie akurat tam, gdzie ma ochotę, np. do dziadków. Ale już przy powrocie jest znów ten problem. Chyba pozostaje tylko przeczekać i zobaczyć jaki nowy obiekt buntu znajdzie sobie córka (aż boję się pomyśleć!).
Lady_Pinka no to faktycznie trudny kaliber hehe
Ah te bunty… Nic tylko czekać… Życzę duuuużo cierpliwości
Pamiętajcie, żeby do samochodu brać bezpieczne zabawki. Plastikowa, luźna zabawka podczas wypadku lub gwałtownego hamowania może doprowadzić nawet do śmierci. Najlepiej jak zabawki są miękkie i do czegoś przyczepione.
Lady Pinka życzę cierpliwości i oby ja najszybciej to minęlo