Drogie mamy, jakie obawy związane z dzieckiem lub macierzyństwem Wam towarzyszyły podczas powrotu do pracy? Ile maluszek miał wtedy miesięcy/lat? Czy obawy się spełniły, czy jednak było lepiej niż przypuszczałyście?
3 polubienia
Mój syn miał prawie 1.5 roku gdy wróciłam do pracy. Miałam dużo zaległego urlopu więc musiałam go wykorzystać. Został z babcią. Miałam obawy związane z tym że babcia może sobie nie poradzić bądź że ja nie poradzę sobie z ogarnianiem wszystkiego rano. Ale moje obawy okazały się nie słuszne wszystko się jakoś samo ułożyło
Jeszcze do pracy nie wracam i wzięłam urlop wychowawczy do końca b.r. a to ze względu na córeczkę , jest za malutka aby poszła do żłobka i chcę ją mieć przy siebie jak najdłużej mogę 
Bardzo dużo słyszę pozytywnych opini że pójście do pracy poprawiło nastroj mam jak różniez dzieci bo jest czas na zatęsknienie oraz dzieci mogą się bawić z innymi dziećmi
Gdy bede wracała do pracy to będę miała dwie obawy - czy je w żłobku jedzonko oraz czy ma pieluszkę przebraną na czas aby nie było odparzenia
Na pewno bede miała przy sobie telefon w razie czego i jakichś informacji ze żłobka
Jeszcze nie wrocilam do pracy , ale jedno wiem napewno , nie chce wracac do tego co zostawilam . Teraz gdy priorytety sie zmienily to chcialabym byc po prostu pracownikiem i pracowac “od-do” , miec wolne urlopy od telefonu sluzbowego i laptopa i nie byc “ciagle w pracy” mam jeszcze rok czasu do namysłu co dalej z tym zrobic , a moze wroce do mojego hobby fotografii ? Pomyslow jesy sporo , ale musze to najpierw jakos poukladac w glowie 
U mnie to dość świeży temat. Ja wracałam do pracy teraz w połowę czerwca a synek rozpoczął żłobek pod koniec maja. To była spontaniczna decyzja bo szukałam mu opiekunki, ale w ostatecznie zmieniliśmy zdanie i zapisaliśmy go do polecanego żłobka.
Na początku maiłam bardzo dużo obaw. Po pierwsze zastanawiałam się jak dam radę go zostawiać na ponad 6h. Wcześniej przez cały rok był ze mną i nigdy nikomu go nie zostawiałam. Albo zostawalam z nim ja albo mąż. Zastanawiałam się czy dam radę nie widzieć go tyle 
i nie i nie wiedzieć co się z nim dzieje w tym czasie oraz martwiłam się że ominą mnie różne jego nowe umiejętności 
Kolejną obawą były choroby. Dzieci jak idą do żłobka to nim nabędą odporność to chorują a ja nie mogę sobie pozwolić po roku nieobecności na pracę w kratkę.
Nie wiedziałam też czy synek się przyzwyczai i polubi żłobek. Dla mnie to było mega ważne bo chciałam żeby z przyjemnością i radością chodził do miejsca w którym bedzie spędzać trochę czasu.
Na szczescie wszystko sie dobrze potoczyło. Synek przeszedł sprawnie adaptację i polubił żłobk. Widzę że idzie tam i wraca zadowolony. Ja też już się przyzwyczaiłam do tej sytuacji. Uważam że to była dobra decyzja. Ja mam chwilę spokoju i wytchnienia. Mogę popracować w skupieniu, a on spędza tam aktywnie i kreatywnie czas. Co do chorób to niestety raz w miesiącu coś przechodzimy ale jakoś sobie z tym radzimy. Zobaczymy jak będzie dalej
Ja jeszcze chwilę zanim wrócę ale już widzę że jednak jak dziecko jest już na świecie to mocno weryfikuje założenia z czasów ciąży tak samo jak już robi się bardziej kumate itp to ciężej będzie się rozstać na tak długo
Zawsze ciężki temat tego powrotu , nie każdy musi a inny zaś jest wręcz przymuszony . Ja wróciłam do pracy jak syn miał 3 lata . Dobrze znosimy rozłąkę
Ja boję się powrotu do pracy bo nie wiem co mnie tam czeka po prawie 2 latach nieobecności. Nie wiem czy dam radę pogodzić pracę i macierzyństwo 
wcześniej pracowałam na 2 zmiany więc będzie to wyzwanie. Dodatkowo nie wiem czy będę potrafiła wytrzymać tyle czasu bez mojego Malucha 
Powrót do pracy to bardzo stresujacy moment dla mnie
Mam obecnie miesięcznego bobasa i jeszcze w ciąży bardzo chciałam wrócić do pracy po macierzyńskim. Teraz, kiedy synek jest już na świecie, patrzę na to trochę inaczej. Nadal chcę wrócić do pracy, ale zdecydowanie mniej niż wcześniej 
Mam obawy, jak to będzie po takiej przerwie, czy dam radę pogodzić pracę z macierzyństwem i przede wszystkim, jak zniesiemy rozłąkę. Na ten moment ciężko mi sobie wyobrazić zostawienie takiego maluszka, mimo że wiem, że jeszcze trochę czasu do powrotu zostało 
1 polubienie
Powrót do pracy zbliża się wielkimi krokami, co przysparza mi właśnie wiele myśli, odnośnie tego jak to będzie, jak sobie poradzę, jak dam radę pogodzić to wszystko, dom, pracę i dziecko, jak poradzimy sobie ja i synek z rozłąką…
Wierzę, że wszystko ułoży się dobrze i obawy okażą się zupełnie zbędnymi, czas pokaże, ale jestem dobrej myśli! 🩵
Choroby dziecka, jak połączyć pracę moją i męża z godzinami otwarcia placówki.
W moim przypadku, akurat zmieniło się 3/4 osób w zespole, wiem, że zostanę zdegradiwana do minimum, więc też jakoś z utęsknieniem nie wzdycham
Boję się min współpracowników 
naprawdę! I tego, że na dzień dobry dostanę wypowiedzenie 
nie oszukujmy się ale mamy w Polsce które wracają z macierzyńskiego do pracy nie mają łatwo
Dodam taki wpis który ostatnio napotkałam i który jest tak bardzo prawdziwy
1 polubienie
Prawna jest że ja też się bałam wracać bo jednak rok na macierzyńskim i rodzicielski to dużo, zwłaszcza w niektórych branżach to przepaść. Nie wiadomo te jak się firma zmienia i jest to ryzyko że wrócisz a za miesiąc Cię zwolnią. Niby można skorzystać z tej opcji obniżenia etatu pracy na 12 miesi i to cię chroni przed zwolnieniem. Ale faktycznie jest to duży problem ….
@usmiechnietaMama i też się zgodzę ze jak się pracuje 8h i ktoś jeszcze jeździ do pracy i musi ogarnąć dom to ten czas na dziecko faktycznie się mocno skraca … to niestety jest słabe.
1 polubienie
Ok tak wpis bardzo prawdziwy. Faktem jest że np ja wyjeżdżam z domu o 7.20 i wracam o 16.20. teraz córka ma wakacje więc obiad ugotuje one domu posprząta ale za 2 tygodnie to spadnie na mnie wiem obiad na szybko do 17, później jakieś sprzątanie i tak naprawdę zostaje 1godzina spędzona z dzieckiem przez cały dzień. Bo wiadomo że musi iść wcześnie spać żeby rano wstak ze mną i żebym się ze wszystkim wyrobiła. Gdyby np powiedzmy dla matek do 3-4 rz był wprowadzony czas pracy nawet 6-7 godzinny dużo by to dało. Nie mówię tutaj o jakimś pół etatu ale te 7 godzin zrobiło by duża różnice
1 polubienie
Ja póki co nie wracam jeszcze do pracy 
chcę trochę dłużej poświęcić czas dzieciom . Mała może dopiero na 3-4 latka pójdzie do przedszkola
Mi szefowa powiedziała że nie wie czy będzie dla mnie miejsce bo rynek się zmienia , ale ja jestem dobrej myśli bo brakuje pracowników 
To ja chciałam szybko wrócić. Jednak trzeba się rozwijać i wyjść do ludzi
Lepiej się pewnie czuję jak się ma pewne stanowisko
Noo tak , jak mi to powiedziała kiedy przechodziłam na l4 to było mi strasznie smutno i zaczęłam sie tym strasznie przejmować, ale teraz mam to gdzieś . Czuje że wrócę bo koleżanki mnie w tym utwierdzają a jak nie to jest dużo aptek na około coś się znajdzie
Ja wracam do pracy w kwietniu, synek będzie miał wtedy rok i 2 miesiące i do końca czerwca zostaje z mężem a lipiec i sierpień ja mam wolne więc do żłobka pójdzie dopiero wec wrześniu, mając półtorej roku
1 polubienie