Czy którąś mamę dopadły myśli intruzywne? Ja byłam przerażona, że takie rzeczy przychodzą mi do głowy a dopiero później poczytałam, że wiele kobiet to ma i nie ma to żadnego pokrycia z rzeczywistością.
Hej, przyznam szczerze że z 2-3 razy złapałam się na takich myślach. Nie urywam, że był to typowo ułamek sekundy gdy przyszła myśl, ja się orientowałam i zastanawiałam się skąd się wzięła po czym po prostu „szłam” dalej i nie roztrząsałam. Więcej się nie pojawiały 
1 polubienie
Jeśli pytasz czy pojawiły się takie myśli po porodzie w połogu …. To byl taki okres i nawet wypierałam je bo kurczę taka nie jestem 
i nie wiem skąd się brały. To była krótka myśl która się pojawiała nie wiedzieć skąd i zaraz ją odpychałam
PS. Nie wiedziałam że tak to się nazywa
1 polubienie
Yyyyy czyli dziwne wyobrazenia ?
Mam i to często… i ciągle się zastanawiam czy to ok…
Mój to by mnie do psychiatry odeslał na bank jakbym mu o nich zaczęła mówić…
Jejku ja sama chciałam się wybrać bo zaczęło mnie to bardzo martwić. Aż mi wstyd za te swoje myśli, które mi się pojawiają w głowie 
To jest straszne, ale przy przewijaniu dziecka, myślałam że połamie mu nogi jak nie przestanie się wiercić. Aż mam ciary jak o tym myślę, ale to jest normalne zjawisko psychologiczne i dopada prawie każdą mamę. Hah to forum w końcu pozwoliło mi to tym podzielić, bo chyba bym się bała powiedzieć o tym głośno mężowi 
1 polubienie
Serio takie miałaś? To ja miałam inne ale też związane z takimi dramatycznymi sytuacjami …. Mi też strasznie było ich wstyd i nie mogłam uwierzyć że w ogóle mi to do głowy przychodziło …bo strasznie chciałam mieć dziecko a tu takie coś . Nawet nie chcę pisać … mówiłam raz mężowi ale to trochę zlał. Nawet nie wiedziałam że to się zdarza … i że w
Ogle coś takiego ktoś inny miał. Doskonale Cię rozumiem
Oj tak czasem to aż sama się ich boje. Tyle że to chwilowe w sensie coś pomyśle i później już do tego nie wracam. Nie miałam pojęcia że one tak się nazywają ale jak widać większość je ma więc jesteśmy normalne dziewczyny 
2 polubienia
Ja w sumie nie wiem czy miałam, ale czasem jak wyje dziecko 30minut zamiast spać to miałam ochotę po prostu zatkać jej buzię ale cieszę się że to powszechne 
Oj zdecydowanie tak, pojqwialy sie i znikały i byly to o tyle przerazajace , ze nawet w codziennyxh czynnosciach mi “nachodzily” np gdy schodzilam z mala po schodach to wyobrazalam sobie , ze nagle z nich spadam i wtedy nagle lapalam sie poreczy , to tylko jeden z wielu przykladow , ale tak bardzo balam sie o mala , ze potrafily przyjsc mi z nikad naprawde straszne mysli
1 polubienie
Moje dziecko ma 4 miesiące a mnie nadal to dopada, czekam kiedy w końcu minie, bo zwariuje
To mi raczej przychodziły myśli złe, związane z tym żeby coś zrobić by nie płakał a nie że coś mi się może stać 
Moja ma 5,5 a dziś miałam dokładnie tak jak @asiam1 pisała na tych schodach 
Kiedyś się na tym złapałam …
To takie z obawą o dziecko to czasami się zdarzały, ale nie były jakieś na tyle silne by mnie to martwiło, nawet nie uważałam że to mogłoby być coś niepokojącego 
Ale takich o których piszecie że chęć zrobienia czegoś złego to zupełnie nie miałam nic takiego
I po to wlansie jest to forum , super ze tu trafiłaś i mogłaś się wyżalić
Jak tak miałam jak byłam chrzestna i trzymałam dziecko do chrzcin i schodziłam w długiej sukience i w szpilkach ze schodów i miałam w głowoce ze ta szpilka nadepnę zwiewną sukienkę i się wywalę z maleństwem
Są rzeczy do których ciężko się przyznać tak normalnie, a ostatnio sama trafiłam na to pojęcie psychologiczne i trochę się w nie zagłębiłam. Pomogło mi zrozumieć, więc pomyślałam że może któraś mama też ma takie myśli i jest to dla niej martwiące
1 polubienie
To Ty miałaś takie bardziej lęki. A ja miałam coś takiego, że siedziałam z dzieckiem na rękach i pojawiała się myśl “uderzę je o kant stołu” coś takiego. Nie na zasadzie lęku, tylko zamiaru. Oczywiście to tylko głupia myśl
Nie , nie miałam leków właśnie tylko takie myśli jak ty. Stałam z dzieckiem w kuchni i ono płakało już długo i nic nie działało i mi taka myśl nagle przychodziła na ułamek sekundy że wywalę przez okno i będzie spokój …. Ale kurczę sama się bałam tego że coś takiego mogło mi przyjść do głowy i się wstydziłam tego. I nawet mężowi nie mówiłam o tym. Nie było tego dużo ale z kilka razy było i się kończyło. Nie wiedziałam że to tak się nazywa i że to czasem się zdarza. Sądziłam że to coś ze mną nie tak i mężowi powiedziałam po czasie ale widziałam w jego oczach że coś chyba ze mną było nie tak
To ja swojemu się nie odważyłam powiedzieć haha