Pomocne rady przed porodem

Ciąża i Poród
21

Ja jestem jeszcze przed - zostały mi jakieś 2,5 miesiąca :slightly_smiling_face: Moja głowa nastawiła się trochę zadaniowo: to po prostu coś do przejścia i wykonania. Jasne, będzie ból, ale przede mną rodziło tyle kobiet i po mnie też będą rodzić kolejne :slightly_smiling_face:

Na ten moment jeszcze nie wiem, jaki poród mnie czeka - SN czy CC - ale psychicznie przygotowuję się na obie opcje. Jeśli skończy się CC, to sala operacyjna nie jest mi obca, bo mam już za sobą operację, więc sam ten aspekt mnie nie przeraża. Myślę też, że trochę łatwiej mi do tego podejść, bo mam bardzo dobre doświadczenia ze szpitalami i personelem - bez żadnych traum. Wybrałam naprawdę dobry szpital, blisko domu, w którym rodziły moje przyjaciółki i znajome. Dodatkowo pracuje tam mój lekarz prowadzący i znajoma położna, więc daje mi to sporo spokoju.

No i ogromnie wspiera mnie mąż - jest moją oazą spokoju. Wiem, że mogę na niego liczyć w każdej sytuacji i bardzo mnie uspokaja świadomość, że będziemy przez to przechodzić razem 🩷

22

Przechodziły mnie takie myśli po pierwszym porodzie, że tak na prawdę nie urodziłam. Traktowałam siebie jakby ktoś mi przyniósł córkę w Kinder niespodziance. Chyba bardziej dojrzałam do tego w drugiej ciąży, w sumie to miałam wybór mogłam iść rodzic naturalnie, wiele bliźniąt się tak rodzi. Lekarz prowadzący sugerował CC żeby uniknąć komplikacji podwójnie, nie walczyłam już o naturalny poród… a przed drugą cesarką byłam już pozytywnie nastawiona :muscle:t2:

2 polubienia
23

A ja wszystkim przyszłym mamom polecam jeszcze ten profil na ig

Dziewczyna takim fajnym językiem wszystko tłumaczy

2 polubienia
24

I tak powinno byc. Cc to też poród. Nie ma co walczyć na siłę czasami kosztem swojego zdrowia bądź dziecka

2 polubienia
25

To ja tak mialam z drugim porogem. Pierwszy rozpoczal sie samoczynnie, ale zakonczyl cc. A teraz bylo planowo. I szlam z mega pozytywno-zadaniowym nastawieniem, a wyszlam zdruzgotana. Cale szczescie to juz za mna :slight_smile:

1 polubienie
26

Że proszenie o pomoc nie jest oznaką słabości czy tego że się nie daje rady tylko normalną rzeczą i żeby nie wymagać od siebie za dużo bo organizm wie ile czasu potrzebuje na regeneracje. Ja po ostatnim porodzie przez CC w drugiej dobie miałam kryzys i wtedy usłyszałam że własnie za dużo od siebie wymagam i że cały personel jest po to aby pomóc - pomogło, zadziałało trochę jak kubeł zimnej wody, odpuściłam i od razu poczułam ulgę. Także kochane nie wymagajcie od siebie nic ponad siły :kissing_heart::kissing_heart::kissing_heart:

1 polubienie
27

Ja miałam taki chill że wieczorem dzień przed myłam włosy i założyłam wałek na grzywkę, zapomniałam o tym , wieczorem położna weszła sprawdzać serduszko i się śmiała że tak się można do porodu szykować :sweat_smile: czar prysł jak na ostatnim ktg anestezjolog powiedział że będzie narkoza, zaczęłam się stresować bardziej niż przed pierwsza cesarką, robiło mi się słabo i dostałam skurczy. Miałam wrażenie że to tak długo trwa wszystko, ale całe szczęście był mąż obok do momentu wyjazdu na salę operacyjną.
Pisałaś że po porodzie czułaś pustkę , myślisz że przez rodzaj porodu, czy tak po prostu hormony nie kliknęły?

2 polubienia
28

Jak rozmawialam o tym z psychologiem, to powiedziala, ze fizjologicznie cialo w pierwszej ciazy przygotowalo sie na porod, a w drugiej nie mialam tego “elementu” stad to poczucie pustki. Ale nie czulam/czuje sie ze to “gorsza” forma porodu.

1 polubienie
29

U mnie bardzo pomogło wsparcie bliskich, którzy jasno komunikowali, że we wszystkim pomogą i nie mam się martwić i powiedzieć, że czegoś potrzebuje i będzie.

Dla mnie najważniejsze bylo wsparcie męża który przez 3 tygodnie dawał z siebie 100% i robił wszystko przy synku a mi kazał odpocząć po CC :heart::heart_eyes:

2 polubienia
30

Rozumiem, to ma sens. Przy pierwszym porodzie byłaś na etapie naturalnego porodu, ciało reagowało. U mnie była zimna cesarka, tylko z czystej ciekawości brakowało mi tego uczucia naturalnej reakcji organizmu

31

Bardzo ważne słowa :raised_hands: :sparkling_heart:

1 polubienie
32

Bardzo dziękujemy za podzielenie się doświadczeniami. Wspaniale, że to podejście było dla Ciebie pomocne :smiling_face_with_three_hearts: :heart:

1 polubienie
33

Zdecydowanie jest tak, jak piszesz - można mieć dużą wiedzę, ale doświadczenie pozwala na spojrzenie na poród w zupełnie nowy sposób :raised_hands: :sparkling_heart:

1 polubienie
34

Dziękujemy za cenne rady :smiling_face_with_three_hearts: :heart:

2 polubienia
35

Bliskie osoby i ich wsparcie potrafią dodać mnóstwo siły w trudnych momentach. Cieszymy się, że już jest lepiej :sparkling_heart:

1 polubienie
36

To właśnie chcielibyśmy przekazać wszystkim mamom - nie bójcie się prosić o pomoc i dbajcie o siebie :heart: Dziękujemy za komentarz :smiling_face_with_three_hearts:

4 polubienia
37

Ja na 2 tygodnie przed miałam tak niski poziom płytek krwi że lekarz prowadzący mi mówił że może się okazać że będę miała cc właśnie w znieczuleniu ogólnym pod narkozom. Bardzo mnie to martwiło, że nie zobaczę malucha jak go wyciągna. Ale jednak się udało urodzić normalnie :upside_down_face: bez narkozy

38

U mnie identyczna sytuacja, nagla decyzja o narkozie przez spadające płytki :confused:

1 polubienie
39

Uwielbiam tą babeczkę - oglądałam ją zanim byłam w ciąży :heart:

1 polubienie
40

Przed pierwszym porodem miałam trochę strachu bo była to dla mnie wielka niewiadoma , w trakcie porodu odczuwałam już strach poziom hardcore :rofl: kiedy pojawiały się skurcze ogromnie się bałam kontynuacji porodu…żadne podpowiedzi mamy kiedy leżałam na porodówce i rozmawiałam z mamą przez telefon nie pomagały , wręcz nie miały dla mnie znaczenia bo podczas porodu myślałam głównie " o matko jak boli , jak ja to wytrzymam" ale i tak poród zakończył się cesarką a kolejne dwa porody miałam zaplanowaną cesarkę więc już tego strachu nie było bo wiedziałam co mnie czeka już , i jak cały proces cesarskiego cięcia się odbywa .

1 polubienie