Nie bardzo wiem już, jak wspierać mojego syna i jak z nim rozmawiać.
Mój syn bardzo się wszystkim stresuje i zamartwia. Teraz jest zima, nawet –19 stopni, a on nie chce założyć ciepłych spodni czy kalesonów, bo boi się, że inne dzieci będą się z niego śmiały. I niestety to nie jest jedyna taka sytuacja.
On ogólnie bardzo przeżywa różne rzeczy, długo je analizuje i wszystkiego się obawia. Przykład: mają w szkole dzień bez lekcji, ale dzieci mają przynieść przybory i śniadaniówki. Ja pakuję mu wszystko do plecaka, a on się bardzo stresuje, czy to na pewno w porządku, że bierze plecak, skoro „przecież nie ma lekcji”.
Takich sytuacji jest więcej ciągłe zastanawianie się, czy robi coś dobrze, czy się nie wyróżnia, czy ktoś czegoś nie skomentuje. Widzę, że to go męczy, a mnie coraz trudniej znaleźć słowa, które naprawdę by go uspokajały.
Dziewczyny, czy któraś z Was miała podobnie?
Jak rozmawiać z takim dzieckiem, jak je wzmocnić i pomóc mu mniej się stresować i zamartwiać?
Ja w pierwszej kolejności porozmawiałabym z nauczycielką żeby się dowiedzieć czy synek faktycznie ma powody do obaw, czy dzieci się z niego śmieją. Na pewno inaczej bym przeprowadziła rozmowę gdyby była tylko teoretyczna a inaczej jakby faktycznie dzieci się z niego śmiały.
Moja corka miala podobnie przez jakis czas robilam jej tosty do snaidaniowki pozniej mowi ze niechce bo inni sie smieje wytlumaczylam jej ze niemaja sie z czego smiac, skoro to lubi to moze nosic i jesc a jak ktos bedzie komentował to niech nie zaglada w sniadaniowke … ogolnie tez jest wrazliwa , wszystko przezywa bo ktos cos powiedział , za bardzo wszystko bierze do siebie ale duzo z nia rozmawiam i tlumacze itp
Jeju strasznie mi go szkoda nie mam doświadczenia jeszcze z dzieckiem w takim wieku, ale mogę Ci powiedzieć z własnej perspektywy bo byłam bardzo podobna w zachowaniu w okresie szkolnym. Byłam bardzo niepewna siebie, również zwracałam uwagę na to jak ja wyglądam i co ja mam, a co mają inne dzieciaki przez to że pochodziłam raczej z biedniejszej rodziny. Nie było u mnie oczywiście patologii, głodna nie chodziłam, ubrania miałam schludne ale po prostu niemarkowe, nie jeździłam na wycieczki bo rodziców nie było stać itp. Porozmawiaj z synem o co konkretnie chodzi, czy faktycznie te dzieci się z niego śmieją czy mu się po prostu wydaje że będą się śmiać. Ja właśnie przejmowałam się co pomyślą a faktycznie nikt nigdy się ze mnie nie śmiał i nie zwracał na takie rzeczy uwagi. Jeśli w szkole dochodzi do sytuacji że jest wyśmiewany idź do wychowawczyni i porozmawiaj, jeśli to jest tylko w jego głowie to musisz popracować nad jego pewnością siebie i ucz że wyróżnianie się wcale nie oznacza zagrożenia czy czegoś gorszego. Ciężko mi wymyślić co mogłabyś mu powiedzieć bo to musi wychodzić po prostu w rozmowie ale jak np z tymi kalesonami to powiedz „a jeśli ktoś coś powie - co możesz zrobić, co możesz powiedzieć? I czy jeśli zobaczyłbyś u kogoś kalesony w to też byś go wyśmiał?” Noooo i nie mów kalesony kochana - to odzież termoaktywna! zamień coś co on uważa za wstydliwe w coś super cool
Faktycznie to robi się już problematyczne. Może jakaś sesja u psychologa pomogła by. Biedak męczy się pewnie tym przeżywaniem co inni powiedzą. Nalewno jest bardzo wrażliwy. Ja bym poszła do psychologa
Też o tym pomyślałam. Teraz przecież psycholog w każdej szkole. Nawet jak nie będzie chciał prowadzić sesji to podpowie i pokieruje dalej.
Mojej koleżanki syn, też Kacper , miał podobne problemy, i zaczęli chodzić do psychologa szkolnego i bardzo mu pomogła. Inny chłopak
Ja też mam takie zdanie jak @SylwiaMK, że w pierwszej kolejności faktycznie warto byłoby porozmawiać z wychowawczynią i podpytać czy w czasie zajęć w szkole synek nie ma jakichś kłopotów z tym że rówieśnicy mu dogadują czy się z niego wyśmiewają z jakichś powodów.
A gdyby się okazało, że w szkole jest w porządku, tylko synek po prostu jest tak intensywnie wrażliwy, to może rzeczywiście warto byłoby udać się na konsultacje do psychologa, który może podpowiedziałby jakieś sposoby we wzmacnianiu poczucia własnej wartości i pewności siebie
Kurcze bardzo mu współczuję że jest taki wrażliwy. Ja porozmawiałbym z nauczycielem czy zauważył sytuację w których syn był wyśmiewany, czy w szkole też jest taki nie pewny siebie. Na pewno rozmowa z psychologiem nie zaszkodzi. Tak jak dziewczyny piszą taka zamiana słów już odegra duża rolę. Kalesony fuj ale odzież termoaktywna to już jest coś fajnego…
U nas też byla jeden raz taka sytuacja…… kupiłam synowi buty z Fila, zwykle czarne na rzepy, przyszedł do domu zapłakany, że on nie chce tych butów bo kolega sie z niego smieje… ja takie oczy ze co jest przeciez zwykle, czarne buty okazało sie, że smieje sie zniego kolega który chodzi w ciuchach z dolce gabana, louis vitton itp czy ja to sie pisze
I innym dzieciom cały czas mowi, ze ma duzo kasy, super fury itp (dziecko 4 lata)… to pokazuje tylko ja bardzo dzieci chłoną to co mowia rodzice. Ja wytlumaczylam mojemu, że bogactwo to jest rodzina, zdrowie, to ze jestesmy razem, szczesliwi itp.
Ale moim zdaniem po prostu w szkole te dzieci niestety tak stresuja Twoje dziecko az sie boje co bedzie jak pojdzie do szkoly moj syn
Myślę, że @SylwiaMK ma rację i warto porozmawiać z wychowawcą. Może miał jakieś stresujące sytuacje i może warto je przeanalizować. Na pewno warto wzmacniać w nim poczucie pewności i dużo chwalić, a może jakaś rozmowa z psychologiem/pedagogiem?
Nie wiem o co chodzi , ale moje komentarze się nie wyświetlają…. może tym razem się uda
Mój syn ma takie zachowania jak opisujesz , z tym że jest też neurotypowy i to jest główny powód. Wiele dzieci zmaga się z takimi trudnościami jak opisujesz. I wiem , że bardzo się martwisz. Najważniejsza dla niego jest twoja bliskość i wsparcie. W pomocy zewnętrznej możecie szukać wsparcia u psychologa , psychiatry lub zajęcia TUS
Dokładnie ja po tym vo przeczytałam to samo wysunęło mi się na myśl czy nie ma problemu z rówieśnikami, być może była jakaś pojedyńcza sytuacja w klasie i dziecko teraz się przejmuje, czy syn nie mówił o jakimś takim incydencie?
Najgorsze jest to że rodzice często sami nakręcają dzieci komentując to jak inni się ubierają, gdyby rodzice nie robili wokół markowych ubrań takiej otoczki to czterolatek w życiu nie wpadłby na pomysł żeby się tym chwalić.
Co do pewności siebie u dzieci to też warto zwrócić uwagę czy my jako dorośli nie powodujemy nieśmiałości u dzieci. Warto zwrócić uwagę czy dziecko nie słyszało od kogoś np od babci że jak coś zrobi lub ubierze to ktoś się będzie z niego śmiał. Niestety dorośli często mowa bezmyślnie takie rzeczy a dziecko bierze to do siebie, szczególnie takie wrażliwe. @Mama.kacperka trzymam kciuki żeby synek nabrał pewności siebie i oczywiście nie twierdzę że powiedziałaś coś co wpłynęło na brak pewności siebie u synka, nie chciałabym żebyś zrozumiała mnie źle, ale piszę to z własnego doświadczenia - jako dziecko usłyszałam od dorosłego taki tekst (nie od rodziców )
Niestety wiele dzieci tak ma – tylko nie wszystkie o tym mówią. Twój syn jest bardzo wrażliwy, to bywa trudne, ale jednocześnie często idzie w parze z dużą empatią Wzmacniaj u niego poczucie pewności siebie i pokazuj że nie musimy robić wszystkiego tak jak inni. Chwal za odwagę w próbowaniu nowych rzeczy, nawet jeśli stres dalej jest.
Jeśli widzisz, że zamartwianie bardzo go męczy i pojawia się często, to tak jak pisały dziewczyny wyżej warto też skonsultować się z psychologiem dziecięcym – bardziej profilaktycznie, żeby dać mu narzędzia do radzenia sobie z napięciem
Moja córka akurat mowi mi wszystko i są u niej w klasie dziewczynki a szczególnie jedna co ciągle mówi że ma lepsze i tak jeszcze jak była w zerówce powiedziała mojej córce że " , ty nie masz żadnych nowych ciuchów tylko chodzisz w tych samych" bo jej mama cały czas niwe kupuje, jest okropna cały czas podchodzi do mojej córki do stolika i mówi że ma najladniejszy rysunek a twój jest brzydki… powiedziałam córce żeby nie zwracała na nią uwagi a jak jeszcze raz podejdzie i ci tak powie to powiedz " może tobie się nie podoba ale mi tak" . Nie chce żeby robiła niepotrzebny konflikt bo wiem że potrafi się obronić, moja corka jest nerwus i już pani mówiła mi że obydwie wrzeszczą na siebie cały czas
To bardzo wazne , zeby nie bagatelizowac talich spraw . Jesli syn zle sie czuje w szkole najpierw sprobuj z nim porozmawiać co sprawia , ze zle sie czuje , albo czy sa jakies dzieci , ktore mu dokuczaja . Jesli to nic nie da , wtedy wychowawca (chociaz podejrzewam , ze gdyby wychowawca cos zauwazyl , to pewnoe by Ciebie o tym poinformowal ewentualnie poruszyl temat na zebraniu szkolnym ) najlepiej isc do psychologa , ale nie szkolnego , w moim odczuciu Ci sa tylko po to , zeby być, ewentualnie pogrozic palcem dzieciom , ktore sa niegrzeczne. Oczywiscie nie wszyscy , zalezy na kogo sie trafi . U mnie w podstawowce niestety taki byl .
Forum dla rodziców - sprawdź dlaczego warto się na nim udzielać
Forum dla rodziców to miejsce, w którym rodzice dzielą się swoim
doświadczeniem. Wejdź na polskie forum rodziców, poszukaj informacji
ważnych dla Ciebie i odpowiadaj na pytania zadawane przez innych. Forum
rodziców to kompendium wiedzy i miejsce, w którym można poplotkować.
Znajdziesz to radu związane z ciążą i porodem oraz wychowaniem,
pielęgnacją i dietą. Jesteś rodzicem malucha? Forum rodziców to miejsce
dla Ciebie. Na Forum dla rodziców w zakładce małe dziecko znajdziesz cenne
informację i wskazówki. To miejsce, w którym możesz publikować i dzielić
się wiedzą oraz zadawać pytania i korzystać z umieszczonych wcześniej
porad innych rodziców. Forum dla rodziców Canpol babies to bezpieczna
strefa, w której każde opublikowane pytanie dotyczące rodzicielstwa jest
na miejscu.
Forum dla mam - dlaczego warto dołączyć do społeczności mam Canpol babies
i wymieniać się poradami
Forum dla mam to miejsce, gdzie możesz porozmawiać z innymi mamami na
tematy związane z macierzyństwem. Rejestrując się na forum dla mam, możesz
uczestniczyć w rozmowach i dyskusjach, zadawać pytania bardziej
doświadczonym mamom i samej radzić bazując na własnej wiedzy. Fora dla mam
to miejsca, gdzie spotykają się również kobiety, które planują ciąże.
Forum dla przyszłych mam, skupia kobiety, które same nie mają
doświadczenia, ale chcą się dowiedzieć jak najwięcej na temat
rodzicielstwa. Dzięki obecności na forum dla przyszłych mam zdobywają
wiadomości z pierwszej ręki od kobiet, które same właśnie zaszły w ciąże
lub urodziły. Na Forum mam Canpol babies możesz wybrać interesująca Cię
kategorię, śledzić konwersację, włączyć się do rozmowy w każdym momencie i
zadawać pytania na ważne dla Ciebie tematy. Spodziewasz się dziecka,
odwiedź kategorię ciąża i poród, karmisz piersią, wyszukaj interesująca
Cię sekcje. Forum mam to miejsce dla rodziców maluchów i starszych dzieci,
którzy szukają rad na temat pielęgnacji, rozwoju i wychowania, chcą
podzielić się sprawdzonymi przepisami lub metodami na wprowadzenie nowości
do menu dziecka, pisząc w zakładce dieta lub po prostu porozmawiać
odwiedzając strefę ploteczki. Rodzicielstwo to temat, który Cię
interesuje? Fora dla mam skupiają osoby o podobnych zainteresowaniach.
Zajrzyj do nas, zdobywaj informację i wymieniaj się poglądami. Na Forum
dla mam możesz dzielić się wiedzą i wygrywać nagrody. Najbardziej aktywne
i pomocne mamy mają szansę na udział w comiesięcznych testach produktów
Canpol babies.
🩵
wytlumaczylam jej ze niemaja sie z czego smiac, skoro to lubi to moze nosic i jesc 
a jak ktos bedzie komentował to niech nie zaglada w sniadaniowke … ogolnie tez jest wrazliwa , wszystko przezywa bo ktos cos powiedział , za bardzo wszystko bierze do siebie ale duzo z nia rozmawiam i tlumacze itp
nie mam doświadczenia jeszcze z dzieckiem w takim wieku, ale mogę Ci powiedzieć z własnej perspektywy bo byłam bardzo podobna w zachowaniu w okresie szkolnym. Byłam bardzo niepewna siebie, również zwracałam uwagę na to jak ja wyglądam i co ja mam, a co mają inne dzieciaki przez to że pochodziłam raczej z biedniejszej rodziny. Nie było u mnie oczywiście patologii, głodna nie chodziłam, ubrania miałam schludne ale po prostu niemarkowe, nie jeździłam na wycieczki bo rodziców nie było stać itp. Porozmawiaj z synem o co konkretnie chodzi, czy faktycznie te dzieci się z niego śmieją czy mu się po prostu wydaje że będą się śmiać. Ja właśnie przejmowałam się co pomyślą a faktycznie nikt nigdy się ze mnie nie śmiał i nie zwracał na takie rzeczy uwagi. Jeśli w szkole dochodzi do sytuacji że jest wyśmiewany idź do wychowawczyni i porozmawiaj, jeśli to jest tylko w jego głowie to musisz popracować nad jego pewnością siebie i ucz że wyróżnianie się wcale nie oznacza zagrożenia czy czegoś gorszego. Ciężko mi wymyślić co mogłabyś mu powiedzieć bo to musi wychodzić po prostu w rozmowie ale jak np z tymi kalesonami to powiedz „a jeśli ktoś coś powie - co możesz zrobić, co możesz powiedzieć? I czy jeśli zobaczyłbyś u kogoś kalesony w to też byś go wyśmiał?” Noooo i nie mów kalesony kochana - to odzież termoaktywna! 
zamień coś co on uważa za wstydliwe w coś super cool 
, miał podobne problemy, i zaczęli chodzić do psychologa szkolnego i bardzo mu pomogła. Inny chłopak
okazało sie, że smieje sie zniego kolega który chodzi w ciuchach z dolce gabana, louis vitton itp czy ja to sie pisze 
az sie boje co bedzie jak pojdzie do szkoly moj syn
Wzmacniaj u niego poczucie pewności siebie i pokazuj że nie musimy robić wszystkiego tak jak inni. Chwal za odwagę w próbowaniu nowych rzeczy, nawet jeśli stres dalej jest.
