Jakbym czytała o sobie
Powiedziałam sobie, że jeżeli przez 2-3 tygodnie to nie minie to pójdę do psychologa ( kiedyś chodziłam na terapię więc dla mnie to żaden wstyd) a tak to mąż był dla mnie ogromnym wsparciem. Praktycznie to on załatwiał wszystkie formalności po porodzie, wizyty u lekarzy itd.
Później się okazało, że mamy wadę serca, przedłużającą się żółtaczkę i 3 tygodnie spędziliśmy w szpitalu. Można powiedzieć, że dopiero w 5-6 tygodniu życia Teosia zaczęłam być dla niego 100 procentową mamą.
Aż mam łzy w oczach jak wspominam tamten czas, mam takie poczucie, że przez depresję i szpital bardzo dużo straciłam.
A teraz jak słyszę od obcych ludzi " nie noś tyle bo przyzwyczaisz, albo nie przytulaj tyle" to mam ochotę powiedzieć bardzo brzydkie słowo 
Nadrabiam teraz ile mogę! 
2 polubienia
O kurczę to miałaś dodatkowe zmartwienia o jeszcze ten zły nastrój związany ze sposobem porodu. Dobrze że masz to już za sobą … pamiętaj to co nas nie zabije to nas wzmocni
O tak! Macierzyństwo nauczyło mnie jednego - nie ma takiej siły, która by nas pokonała mamuśki!
Ja nie sądziłam, że potrafię być taka wytrzymała i psychicznie i fizycznie. Normalnie chyba padłabym na twarz i spala tydzień z tego zmęczenia a mimo wszystko dalej funkcjonuje 
2 polubienia
Nie wierzę że matka mówi coś takiego innej mamie 
Jejku jak mnie wkurzają ci ludzi co tak mówią o noszeniu bo też to słyszę od innych starszych zazwyczaj osób
Mam wrażenie, że kiedyś dzieci nie trakowalo się z taką czułością jak teraz.
Noszenie, przytulenie i całowanie było uznawane za rozpieszczanie dziecka, a z dzisiejszą świadomością jest inaczej. My wiemy, że to bliskość i poczucie bezpieczeństwa a nie rozpieszczanie.
Małe dziecko nie ma zdolności manipulacji “weź mnie na ręce to przestanę płakać” to tak nie działa 
Ono przestaje płakać bo czuję spokój i bezpieczeństwo a nie dlatego, że się cieszy, że Cię zmanipulowało.
2 polubienia
Też tak mi się wydaje jak słyszę różne historie
No jeszcze tak ma pokolenie moich rodzice …. Ale i wśród znajomych w moim wieku słyszę żeby tak nie nosić na rękach bo się rozpieści dziecko…. Ja sama jak nie miałam malucha tak myślałam 
Ogólnie teksty typu " zobaczysz" “skoczy Ci się” “przyzwyczaisz” działają na mnie jak płachta na byka. Dobrze że wyćwiczyłam bycie asertywnym, to nie muszę się denerwować hah
1 polubienie
Ja duzo noszę, przytulam. Nie odmawiam jej bycia na rękach. Ja sobie mówię że rok, moze dluzej i jak bedziw chodzic to juz nie bedzie chciała byc na rękach a wiecej na nogach.
@MamaTeosia_14 o tak, teksty jakby życie sie skończyło a nie zmieniło. U mnie teściowie trochę krzywo patrzyli jak zdecydowalismy sie na wakacje z maluchem bo ona mała, po co samolot
Ale ja jak nie miałam dzieci to też tak myślałam że się przyzwyczajają i że potem terroryzują rodziców 
Zawsze mnie dziwiło w mama stoi i normalnie take telepie wózkiem a jak przestanie to dziecko się budzi a teraz już wiem że różne są dzieci i czasem tak trzeba
Ja żałuję że nie nosiłam więcej jak był sueor mały. A teraz już mi ciężej
Tak, właśnie tak jest nim się obejrzysz a już klocek
Chociaż z drugiej strony jak się go nosi czy podnosi to już tak nie wydaje się że można zrobić coś ze nie jest już jak jajko
1 polubienie
Mój się nauczył noszenia w jednej pozycji i w innej już chce i z nim nie ma siedzenia bo chce patrzeć a 6 kg nosić to już czuć 
Powiem ci szczerze że mam wrażenie że wadą serca jest dość częsta sprawa u nas też wyszła
Co u Was wyszło? U nas niestety potrzebna jest operacja
Ja też coraz częściej o tym słyszę. Szmery miał też bobasek z którego mama leżałam na sali
U nas też mała ma szmery ale póki co kardiolog mówił że jeśli będzie się rozwijać fizjologicznie to nie powinna nigdy odczuć tego, bo ma po prostu trochę inaczej zbudowane serduszko
1 polubienie